• بهنام نیکفر مدیرعامل نمایشگاه بین المللی سنگ ایران در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری سنگ ایران اظهار داشت:  براساس تفسیری که از قانون می شود همه معادن سنگ موجود جزو انفال هستند. بدیهی است معدنی که به شکل تپه و کوه در دل طبیعت است جزو انفال است اما وقتی یک نفر سرمایه گذاری می کند و معدنی را اکتشاف می کند و ده سال یا پنج سال روی آن کار می کند لازم است که سرمایه گذاری وی مورد توجه قرار گیرد و برای این معدن از تعابیر دیگری استفاده شود.

    وی ادامه داد: تا کنون درصد بسیار کمی از معادن موجود درایران اکتشاف شده اند؛ اگر سرمایه گذاری فردی که در مورد اکتشاف تلاش می کند مورد توجه قرار نگیرد نمی توان به آینده اکتشاف معادن جدید در ایران امیدوار بود.

    نیکفر گفت: در حال حاضر آن چیزی که به عنوان سند و مدرک در دست معدنکاران ایرانی است پروانه بهره برداری است که این پروانه بهره برداری به تنهایی نمی تواند امنیت لازم برای سرمایه گذاری طولانی مدت در معدن را فراهم کند.

    امنیت سرمایه گذاری در معادن فراهم شود

    مدیرعامل نمایشگاه بین المللی سنگ ایران خاطر نشان کرد: به دلایل مختلف شاهد هستیم که جلوی کار برخی معادن گرفته می شود. محیط زیست، منابع طبیعی، اعتراضات محلی و … برخی از این دلایل هستند. به طور کل دلایل بسیار زیادی وجود دارد که می شود با تکیه بر آنها جلوی کار برخی معدنکاران را گرفت و در این بین آن چیزی که بعضا مورد توجه قرار نمی گیرد تعهداتی است که معدنکار به مشتریان خود داده است.

    وی تصریح کرد: اینکه به هر دلیلی به معدنکار بگویند کار نکن؛ این دستور تمامی مناسبات اقتصادی معدنکار که برخی از آنها بین المللی هستند را به هم می ریزد و معدنکار را با انبوهی از مشکلات مالی و حقوقی مواجه می کند. با این رویه نمی توان به  صادرات ورود کرد.

    وی تاکید کرد: قراردادهایی که با کشورهای دیگر منعقد می شود بسیار سفت و سخت است و باید به تعهدات عمل کرد؛ نمی توان یک دفعه گفت من باید معدن را تعطیل کنم؛ باید خسارت داد که اغلب، خسارت آن هم سنگین است.

    دولت معادن سنگ تزئینی را به بخش خصوصی واگذار کند

    نیکفر گفت: دولت باید شرایطی را فراهم کند تا معادن به بخش خصوصی واگذار شود. دولت شرایط واگذاری آن را درقالب قانون ابلاغ کند که مثلا اگر کسی معدنی را کشف کرد و سه سال یا پنج سال روی آن کار کرد این معدن به خود وی واگذار شود و پول معدن هم در اقساط  چند ساله توسط دولت از معدندار دریافت شود. معدن به «فرد» واگذار شود و دولت پول خودش را بگیرد؛ حالا خوب بودن یا بد بودن سنگ معدن هم به خود خریدار برمی گردد و ربطی به دولت ندارد. خریدار معدن برود و سنگ خود را به هر روشی که صلاح می داند بفروشد.

    وی افزود: در صورت واگذاری معادن به بخش خصوصی دغدغه هایی که دولت در زمینه محیط زیست و منابع طبیعی دارد نیز برطرف می شود؛ اولا این همه سنگ از معادن استخراج نمی شود و معادن با این سرعت تخریب نمی شوند دوما اینهمه باطله تولید نمی شود و معدندار سعی می کند طوری استخراج کند که از کمترین مقدار سنگ هم بیشترین استفاده را ببرد، سوما در زمینه ایجاد راه ها و جاده های مناسب هم خود معدنکار اقدامات لازم را انجام می دهد و سعی می کند بهترین راهها را بسازد تا بهره وری اش بالاتر رود.

    معادن خصوصی شوند؛ جلوی ضایعات سنگ به میزان زیادی گرفته می شود

    وی ادامه داد: ماشین های حمل و نقلی که الان وجود دارند بیشتر از بیست تن بار نمی توانند حمل کنند در صورتی که اگر معدن دست بخش خصوصی باشد معدندار به سمت استفاده از ماشین هایی می رود که بتوانند هفتاد یا صد تن بار را حمل کنند و جاده های لازم را نیز برای تردد این ماشین ها تعبیه می کند. در صورت استفاده از این ماشین آلات ببینید به چه میزان در رفت و آمد و مصرف گازوییل و استهلاک جاده و کرایه حمل بار صرفه جویی می شود.

    وی تاکید کرد: دولت با ابزاری که در اختیار دارد می تواند معدندار را به فراهم سازی بسترهای لازم برای حفظ محیط زیست و رشد و توسعه آن مکلف کند. می تواند بگوید معدن در اختیار تو اما این کارها را نیز باید انجام دهی؛ این درختکاری را باید انجام دهی؛ این محیط زیست را باید احیا کنی، این خسارت را باید جبران کنی؛ بدیهی است که معدنکار چون نمی خواهد جلوی فعالیت معدنش گرفته شود این امور را انجام خواهد داد.

    نیکفر تاکید کرد: این گونه امورهمین الان هم توسط معدنکاران و فعالان صنعت سنگ انجام می شود و ایشان به بسیاری از پروژه های عمرانی که در شهرها انجام می شود کمک مالی می کنند. معدنکار دشمن طبیعت و فضای سبز نیست و اگر بسترهای لازم فراهم شود قوی ترین پشتیبان طبیعت و فضای سبز خواهد بود.