• اسماعیل مرادی مدیر عامل صنایع سنگ دوکوهه (محلات) در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری سنگ ایران اظهار کرد: از سال ۱۳۸۰ در زمینه تولید سنگ تراورتن فعالیت خود را آغاز کردم.

    وی در ادامه گفت: عمده ترین مشکلات بخش صنعت سنگ و معدن، مربوط به تولیدات سنگ و تکنولوژی ضعیف مربوط به فرآوری آنها است. متاسفانه تکنولوژی فرآوری سنگ در معادن ضعیف است. در خارج از کشور با دستگاه هاواژ سنگ را استخراج می کنند و در برخی موارد هم با سیم بر این کار را انجام می دهند و مهمترین مساله این است که میزان هدر رفت سنگ در معادن آنها بسیار پایین است.

    وی تصریح کرد: همچنین در خارج از کشور از خورده سنگ ها و اضافات سنگ، استفاده بهینه می برند اما در ایران به دلیل عدم تکنولوژی مجبور به دور انداختن اضافات سنگ می شوند که این مساله باعث بالا رفتن قیمت سنگ می شود.

    مدیر عامل صنایع سنگ دوکوهه افزود: هزینه های تولید در معادن ایران بالا است. تولید در اکثر معادن به صورت علمی نیست. به نظرم حجم تولید باید کاهش پیدا کند و مدیران متخصصی در این زمینه حضور داشته باشند که ظرفیت تولید را تعیین و مدیریت کنند.

    وی یاد آور شد: در بسیاری از نمایشگاه های خارج از کشور حضور داشتم و تجربه هایی در این زمینه به دست آوردم و متوجه شدم یکی از عواملی که باعث موفقیت صنعت سنگ این کشورها شده، علاوه بر تکنولوژی، مسئله مدیریت ها است. متاسفانه بسیاری از معادن و کارخانه های ما مدیریت صحیحی ندارند. هر شخصی که سرمایه ای داشته کارخانه یا معدنی احداث کرده و خودش مدیریت کارخانه یا معدن را بر عهده گرفته که این مساله باعث نادیده گرفتن برخی موارد تخصصی در کارهای اجرایی می شود.

    مرادی گفت: مشکلات عدم وصول چک در زمان تعیین شده و عدم نقدینگی در بازار، صنعت سنگ را با مشکلاتی مواجه کرده است اما در کشورهایی نظیر ترکیه به دلیل حمایت دولت مشکلات نقدینگی وجود ندارد.

    وی افزود: مدیریت صحیح در صنعت سنگ باعث شده که به عنوان مثال در ترکیه از خورده سنگ ها در صنعت شن و ماسه استفاده کنند، اما در ایران به دلیل نبود تکنولوژی بسیاری از خورده سنگ ها دور ریخته می شود.

    وی خاطر نشان کرد: در زمینه صادرات باید گفت لازم نیست هر کارخانه ای صادرات انجام دهد زیرا باید این کار با مطالعه همراه باشد و همه جوانب بررسی شود. صادرات یک عمل تخصصی است و باید توسط اهل فن آن صورت پذیرد. بازرگانان و تاجرانی که در این زمینه مطالعات و تخصص دارند زودتر موفق می شوند.

    وی خاطر نشان کرد: لازم است در شهرهای سنگی ایران یک گروه بازرگانی صادرات یا کنسرسیوم های صادراتی وجود داشته باشد و هر کارخانه ای که در زمینه صادرات توانایی دارد با کمک این مجموعه ها صادرات خود انجام دهد. به این شکل که کشورهایی که نیاز به سنگ دارند با اعلام به این گروه ها یا کنسرسیوم ها، سنگ مورد نیاز خود را درخواست می دهند و کنسرسیوم ها برای رفع نیاز این کشورها و با توجه به کارخانه های موجود و سنگ تولیدی هر کارخانه اقدام به ارسال سنگ به آن ها می کنند.